Ik geef de pen door aan…

 

Tijdens de keuring in Enter werd ik door de familie Seinen omsingeld. Ze stelden mij de vraag of ik hen wilde opvolgen met het stukje ik geef de pen door aan. Ik stond niet echt te trappelen, maar heb toch maar ingestemd. Ik lees deze stukjes zelf altijd graag en zo ook de laatste van de familie Seinen. Deze eindigde met de woorden: “Ik geef de pen door aan een enthousiaste en succesvolle fokker uit Noord-Holland: Theo Veerman”. Moest hier wel erg hard om lachen, het enthousiaste was ik het zeker mee eens, maar succesvolle moest ik even aan wennen. Maar na de keuring in Zwolle, twee rubriekskampioenes, die later kampioen en reservekampioen werden in de rubriek één tot twee jaar vrouwelijk en een reservekampioen stiertjes mini en de eerdere successen in Hulshorst, Enter en Purmerend, moest ik toch ook wel toegeven dat dit jaar voor ons erg succesvol was.  

Wij zijn de familie Theo Veerman, gehuwd met Jacqueline, twee kinderen: dochter Linda van bijna achttien en zoon Bart van bijna zestien. Ik ben ZZP’er in de bouw, of overal waar werk is: golfbaan, akkerbouw en dergelijke. We wonen  in de Beemster, waar voorheen mijn grootvader en grootmoeder een fruitkwekerij hadden. Bij het ruimen van jaarlijks een stukje boomgaard, kwam er een vleesraskoe bij. Opa is vroeger altijd boer geweest, verderop in de Beemster, kruiste zijn VRB dieren met BBL en Piemontese. Maar de laatste kalveren waren toch voor het grootste gedeelte VRB. Toen opa en oma verhuisden naar een aanleunwoning in Purmerend ben ik met Jacqueline in het tuinderhuisje gaan wonen, met nog een klein hoekje fruit en een hoek coniferenteelt, waar ik toen al mee bezig was (ik ben eigenlijk hovenier) en de laatste koeien van opa werden mijn eerste.  

Op het moment van schrijven bestaat mijn veestapel uit: vijf VRB koeien, twee pinken, vier vaarskalveren, drie stierkalveren en vier blaarkopdraagmoeders.  

Na een aantal jaren met de koeien van opa bezig te zijn geweest, werd er bij ons een supermooi stierkalf geboren van Big Ben uit een Charel dochter. Deze werd net geboren voor een Champions League wedstrijd van Ajax waar ik naartoe zou gaan en daarom heb ik het kalf toen naar Mido vernoemd, die toen nog bij Ajax speelde. Tot deze tijd fokte ik doorgaans met stieren van de gebroeders Duyvenvoorde uit de Kaag.

Mido ( v. Big Ben) 

Nadat ik drie seizoenen met Mido had gefokt op mijn kleine veestapel en zes vaarskalveren rijker was, ben ik ondertussen een keer wezen kijken bij een keuring in Mariënheem. Hier heb ik mijn ogen uitgekeken naar de mooie kwaliteit en zeer rastypische dieren van het VRB ras. Ben toen bij de stand van het VRB meteen maar lid geworden, met de gedachte: “Bij mij moet er nog heel wat gebeuren!”. Tevens een keer een afspraak met de heer Van Gent gemaakt om eens bij mij te komen kijken. Tijdens dit bezoek mijn kleine veestapel eens goed bekeken en de opbouwende kritiek in mijn oren geknoopt. Mijn ideeën over een beste koe of kalf lagen nou niet echt in één lijn met die van de heer Van Gent. Over de stier Mido waren we het wel eens, deze heeft in mijn veestapel een goede impuls gegeven. Ook kreeg ik het advies om de veebeoordelingsavonden bij te wonen. Maar door mijn activiteiten als vrijwillige brandweerman en de studie en cursussen die daarbij horen, zijn er niet veel avonden meer over in de week, dus dit is er nog steeds niet van gekomen. Maar wie weet!  Mido na zijn dekdienst op marktplaats gezet en hem uiteindelijk aan Adri Wijnberg uit Vaassen verkocht. Adri en zijn vrouw Alie kwamen op een ochtend de stier eens bekijken en we hadden meteen gezellige koeienpraatjes. De stier stond hen wel aan, maar moest nog wel DNA onderzocht worden. Adri vertelde me als ik zelf een nieuw dekstiertje zocht ik dan eens met hem naar Jan Wittingen in Oosterwolde moest gaan, om het aankomende talent eens te bekijken. Dit kon meteen diezelfde dag nog. Dus van een koeienochtend werd het meteen maar een koeiendag. Eerst langs Adri en Alie gereden om de beesten te bekijken en toen naar de familie Wittingen. Mijn dag kon niet meer stuk, ik wist niet wat ik zag en dacht weer bij mezelf: “Bij mij moet nog heel wat gebeuren!” Bij Wittingen een mooi stierkalf uitgezocht: Fernando van Leonardo. Hiermee twee jaar gedekt en in combinatie met Mido-afstammelingen mooie kalveren geteeld. Maar hoofdzakelijk stiertjes en gelukkig ook twee vaarskalveren. Was qua aantal niet al te veel maar het resultaat was goed. Het jaar daarop voor het eerst naar de keuring van Hulshorst geweest, als deelnemer, met deze twee inmiddels pinken van plusminus 10/12 maanden. Deze werden gelukkig ingedeeld in twee verschillende rubrieken, dus wij netjes in wit overhemd en rode stropdas de dieren voorgeleid. Met mooie woorden van de keurmeesters en commentaar op het beenwerk, werden we 1B en 1C in de rubriek, wat voor ons al een mooie ervaring was. Seizoen daarop een stier gehuurd bij Knedo Stables, Marnix Kneteman een roodkleurige 100% BBL genaamd Patamon. Dit was een bewuste keuze om wat meer maat in mijn veestapeltje te krijgen. Weer mooie kalveren geteeld, maar weer vooral stierkalveren en maar één vaarskalf. Later op de keuring in Enter, werd een stierkalf van moeder Christine van de Flevohof en vader Patamon, Bart van Halfweg kampioen stieren en Mister Toekomst. Ook met Bart van Halfweg één seizoen gedekt en toen laten springen en rietjes in het stikstofvat gedaan. Zo kan ik hem nog vaak zelf gebruiken en toch de stier verkopen voor de fokkerij. Willem Verploeg uit Rumpt heeft hem gekocht en denk nu de eerste kalveren gefokt. Met de open dag dit jaar konden we mooi een kijkje nemen op het bedrijf van Verploeg en kon ik Bart van Halfweg weer eens in levende lijve bekijken. Was een mooie middag met na afloop de bekende barbecue. Zelf ook van het voorjaar de eerste kalveren van Bart van Halfweg geteeld. Weer het meest stiertjes, maar toch ook weer één vaarskalf. Één van de stiertjes: Dennis van Halfweg, werd kampioen jongvee in Purmerend en later reservekampioen in Zwolle bij de mini’s. Niet verkeerd dus! De moeder van Bart van Halfweg: Christine van de Flevohof, gekocht bij Keijl in Biddinghuizen, heeft bij ons nog twee stiertjes gebracht, die ook zeer de moeite waard zijn. Maar ja het zijn weer stiertjes. Ik heb Christine van de Flevohof begin 2011 laten spoelen en met de embryo’s vier zwarte blaarkoppen drachtig gekregen. De eerste twee hebben net afgekalfd en wat denk je?!! Allebei vaarskalveren, de aanhouder wint zal ik maar zeggen. Wat is de VRB fokkerij toch mooi hé.  

Hoop volgend jaar weer op een paar keuringen aanwezig te zijn, dit is veel werk, maar altijd een leuke dag en goed om je beesten te vergelijken met die van andere fokkers. Heb veel respect en waardering voor de keurmeesters, die toch maar de moeilijke taak hebben om de dieren zo goed mogelijk te beoordelen.  

Fam. Veerman actief op de keuring in Enter. 

Vooral de heer Van Gent kan als je niet wint je toch een goed gevoel geven, door het opnoemen van de min-, maar ook bovenal de pluspunten van je dieren.  

Nou hier wil ik het bij laten, zag er erg tegenop, maar moet wel zeggen dat ik er veel plezier aan heb beleefd om dit stukje te schrijven. Het ging haast vanzelf, want de woorden enthousiaste fokker zijn voor mij echt van toepassing.  

Groeten Theo Veerman
Stal Van Halfweg, Zuidoostbeemster 

Graag wil ik de pen doorgeven aan Cor van Zadelhoff, bijna op alle keuringen wel als toeschouwer aanwezig, fokt voor de hobby VRB. Ik kijk al uit naar het verhaal van deze VRB liefhebber